Bir çizimde tolerans yazarken en sık yapılan hata, her ölçüye aynı sıkılığı vermektir. Oysa her tolerans değeri talaşlı imalatta ek işlem, ek ölçüm ve çoğu zaman ek zaman demektir. Doğru yaklaşım, toleransı parçanın işlevine göre kademelendirmektir.
Önce işlevsel yüzeyleri belirleyin
Yatak yuvaları, conta yüzeyleri ve geçme çaplar gibi parçanın çalışmasını doğrudan etkileyen yüzeylere sıkı tolerans verin. Serbest yüzeylerde, örneğin gövdenin dış konturunda, genel tolerans tablosu yeterlidir. ISO 2768-m sınıfı çoğu serbest ölçü için uygun bir başlangıçtır.
IT kademelerini bilinçli seçin
Bir mil için h6, delik için H7 geçme çifti çoğu mekanik bağlantıda sorunsuz çalışır. IT6 ve altına inmek için taşlama ya da honlama gerekir; bu da maliyeti belirgin artırır. Eğer sıkı geçme gerekmiyorsa IT8 kademesi tornalamayla rahatça elde edilir.
Yüzey pürüzlülüğü ile toleransı birlikte düşünün
Ra 0,4 gibi bir yüzey kalitesi, ancak ek bitirme işlemiyle sağlanır. Conta yüzeyinde bu değer gereklidir, ancak gövdenin görünmeyen bir yüzünde Ra 3,2 yeterlidir. Tüm yüzeyleri aynı kaliteyle istemek, teklif fiyatının gereksiz yükselmesine yol açar.
Geometrik toleranslar: konum ve eş merkezlilik
Birbirine bağlı iki delik arasındaki mesafe, her deliğin çap toleransından daha kritik olabilir. Bu durumda konum toleransı (örn. 0,03 mm) vermek, bağımsız ölçü toleransları yazmaktan daha doğrudur. Eş eksenli mil ve burç çiftlerinde de eş merkezlilik tanımlayın.
Üreticiyle erken konuşun
Çizim netleşmeden önce üreticiyle yapılacak kısa bir DFM görüşmesi, toleransı gevşetilebilecek yüzeyleri ortaya çıkarır. Demirsan Makine mühendisleri teklif sürecinde bu önerileri ücretsiz paylaşır; çiziminizi teklif formundan eklemeniz yeterlidir.